Tanden

Lange tanden, ondertanden, knarsetanden, boventanden en watertanden. Ik roep deze week uit tot de 'Week van de Tanden'. Rover's tanden welteverstaan.

Eind november zijn Rover's ondertandjes doorgekomen. Alle twee! Handig met stukjes eten. Leuk om te zien is dat hij het eten met zijn tong naar zijn tandjes duwt om het eten klein te maken. Behalve boterham. Een boterham at hij met lange tanden. Hij vond er niks aan. Mama daarentegen vond dat hij het wel moest proberen met als gevolg dat Rover het met tegenzin opat (als hij het al opat).
Onlangs hoorde ik tijdens het eten gekraak. Ik schrok ervan; er zal toch geen hard pitje in het brood zitten? Er was niks aan de hand. Even laten horen we weer gegraak; Rover is al lang klaar met eten. Hij vindt het gekraak leuk. Ik niet, ik krijg er de rillingen van want het is .... knarsen. Rover's boventandjes zijn namelijk door aan het komen (ook alle twee) en is dus lekker aan het knarstanden. Iek! Die twee boventandjes komen trouwens van pas, want het brood vandaag ging erin als koek. Rover watertandde naar meer!

Melancholisch...

Vandaag zag ik Rover's eerste foto's. Wat een klein mensje; een babietje. Inmiddeld is hij een eigen persoontje geworden, een echte dreumes die zijn eigen grenzen aangeeft. Hij is alweer bijna 9 maanden, wat gaat de tijd toch snel. Ik heb last van een beetje heimwee zoals alleen een moeder kan  hebben...

Dit gedicht vond ik daarom ook zó mooi! (Zowieso prachtig!)

        Mijn vader zong de liedjes
        die zijn moeder vroeger zong
        later voor mij, die ze half verstond.

        Ik zing dezelfde woorden weer
        heimwee fladdert in mijn keel
        heimwee naar wat ik heb.

        Zing voor mijn kinderen
        wat ik zelf niet versta
        zodat zij later, later?

        Voor de rozen verwelkt zijn
        drinken wij al het bloemenwater.

        Verdrietige intieme taal
        het spijt me dat je in dit hoofd
        verschrompelde.
        Het heeft je niet meer nodig
        maar het mist je wel.

Titel: Jiddish van Judith Herzberg (1934) uit: Beemdgras (1968)