Vandaag was ik zo moe! Ik vond het bijna jammer geen potje in huis te hebben of een prakje al kant en klaar in de diepvries. Maar die gedachte heb ik snel van me afgeschud, want laten we wel wezen, een potje open maken is praktisch net zo veel moeite als een worteltje koken... in dit geval heb ik het mezelf nog makkelijker gemaakt; ik heb Rover gewoon een banaantje gegeven. Hij vond het helemaal goed! Kijk zelf maar. En ik..., ik heb een goed voornemen vanaf nu. Wij gaan eten wat en wanneer Rover ook eet (scheelt weer een keer koken). Dus dat betekent voorlopig afscheid nemen van onze quiches, pasta's, rijst en stoofschotels. Én vroeg aan tafel; al om half vijf!
[film 0.08 sec 5 voor 5 lachende rover]
Geen opmerkingen:
Een reactie posten